مرغ    دل

44                          

مرغ دل  از سینه ام   بیرون   شود

 ترسم آخر سیل اشک جیحون شود

 هر که  بیند  حال ما  محزون  شود

 بازش آرید زانکه غم    افزون شود

 درد ما این است که او را چون شود

 این دل  محنت کشم   مجنون  شود

 

 

 

 

 

 

آ خر ازهجرش دلم پر خون شود

 اشک غم را کی مجال از دیده ام

 فرقت  یاران چنانم  کرده   ریش

 رفته از دستم  قرار و   چاره ام

 ماه من  گردیده   پنهان از   نظر

 ترسم  آخر  گر  نبینم    روی او

 شکوه کم کن ای حکیم از هجر یار

 عاقبت  باغ    دلت   گلگون   شود

بیستم اردیبهشت هفتاد ویک