نامـه به دلبــر

 

چــراغ عـمـرتــوپـا ینـده بـاشه

کسی ایـن نا مه روهـرگزنخونه

چـومنهم با رقیبـم درسـتـیــیزم

که قـلـبـم زیرپات روی زمـیـنـه

مـرابـا دیگـران هـرگـزبسـنـجـی

مـدام خـواهـم کنـار تـو بـمـیـرم

که دائـم زیـرپـای خـود بـذاری

که مـن ازهـجــرتـومـدام کـبـابم

هـمی خواهـم که رخسارت ببینم

 

چشات مست ولبت پـرخنده باشه

ایـنـوگـفـتــم که تـا یادت بـمـونـه

بمـونه بـیــن من بـا تـو عــزیــزم

دعـایم روز وشب برتـو هـمیـنـه

مـبــادا نـازنـیـن ازمـن بـرنـجــی

چـوازجـان ودلــم بــرتـو اسـیـرم

فـرستـم قـلـب خـود را یـادگـاری

بـده محـبـوب مـن نـامـه جـوابـم

بـقــربـان رخ تـــو  نــازنـیــنــم

 تــرا بـرعـاشقـی دارم سـفـارش

 گـذارنـام حـکیـم را درکـنـارش

بیست سوم اسفند هشتاد ونه

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا