نـامــه

 

 

بـود نگــدارتــو ازهـرجهـت خــدایـت

 

هـمه شده امـیـدم کـه بشنوم صـدایـت

 

تـا که بـیایم بـرت جـان بکـنـم فـدایـت

 

مسکـین عشقت منم بـنوازدمی گدایت

 

تا نکند زمـا نـی فـلـک زمـن جــدایـت

 

تـا تـو بـدانی که من دارم مدام هـوایت

  

 

به برگ گـل نـوشتم یک نامه ازبـرایت

 

بیـا بمـن وفـا کن تـوتـرک این جـفـاکـن

 

بگوکه راهت کجاست خانه وگاهت کجاست

 

رحمی بکـن بحالم  کـزغـم تـو ننــا لــم

 

هـردم کـنم مـنـاجـا ت بقبله ی جما لت

 

خـواهـم بمـانـم چنـان شیرژیان دربرت

پـیچـده ام به مـویـت جـانـم فـدای جـا نـت

 

مـدام بگـویـد حکـیـم این سـروجان فـدایت

 

                                                  پانزدهم مهر یکهزاروسیصدو نودو یک