نـامه دوم به زری   

 

نــدادی نــامه ای تـا مـن بـخـونــم

نـمیــدونستـم از ریـشـه خــرابـــی

نمـودم مـن زغــربـت بس شکایـت

یکی هــم گـفـته بــود م من زاکـبــر

ضـریب بی خیا لیت بی حسا ب بود

بـرات گفتـم از ایـن گـنـداب نـکبـت

نگـفتـم انگیس وروس بــا هــا شه

نـگـفتـم جـنـس سـیگـارش قا چا قه

نــوشـتـم ا ز کـبــا ب گـوشت رونش

اگــه خــواسـتـی منو اینجا توشهرم

بـخـون هــرچـی میخا ی نـووقدیمی

 

دوازدهم خـرداد هشتاد وهشت

 

زری جـون نـا زنین دردت بجـونم

خیال کــردم که تــواهـل جوا بــی

دوتـا نـامه نــوشـتـم از بـــرایـت

نـوشتـم نـا مـه از احــوال اصغــر

خلاصه هـردو نامه بی جواب بود

برات گفـتم من ازاین شهـرغـربت

نگـفتـم شهـرغـربـت آش ولاشــه

نگـفـتــم درد م ا ز د رد فـــراقـــه 

نـوشـتـم ا ز بــرات ازآب ونونش

دیگه بـا تـو زری جـون قهرقهرم

بـرو تـوسـا یـت من امیـر حکیمی