نــگــــاه

 

 

جـانـا بـا آن نـگــاه تـبــاهــم کــردی

 

زان نـگــاه کـه در پـگــاهـم کــردی

 

چـشمـت بنازم که سـر بـراهـم کردی

 

بـا یک نـگــاه غــرق گـنــاهـم کردی

 

امـا تـو نـگــاه گــاه بـگــاهـم کـردی

 

چه بگــویـم که چـون نگـاهـم کـردی

 

دانـی چـه کـرد چـشـمـان سـیـاهـت؟

 

تـسلـیـم چشمـت شدم بی کم وکاست

 

آنـدم که چشمـم بـرچـشم تــوافـتــاد

 

چـون نـبـودش مــرا ازن  نـگـــا ه

 

خــوش آنـدم که حکیـمی مـدام مـیگـفـت

 

بـا یـک نـگــاه  صـاحـب جـاهـم کـــردی

دوازدهم مـهـریکهزاروسیصدونودیک

 

 

                                                           

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا