نشان غم

٥                                                                                                    

بسینه  کوهی  از  آتش  فشانها

  ز  داغ  عشق  تو دارد نشانها

 دلم خونین شده زین بی نشانها

 نماند  در خاطرم نام  و نشانها

 که بیزارم از این دامن کشانها

 روم  با عشق تو تا کهکشانها

 

 دلی  دارم ز غم  تا  کهکشنها

 دلم  چون  آسمان  پـُــر ستاره

 ندارم  همد مـی جــز خاطر  تو

 نشان  عشق  تو   دارم بسینه

 سری  جز تو ندا رم  بهربا لین

هما ی عشق  تو شد  مرکب من
 

نگفته شاعری جز من چنین شعر

چو دارم من حکیم از غم نشا نها

بیست پنجم آبان هفتاد و سه