راه  عشق

     ٦٦                          

دردوعالم  در  سرش   غوغا بود

هرکه از عشقش  بسر سودا بود

همچو  فرهاد  تا ابد      یکتا بود

زره زره    شبنمش     دریا  بود

کو به رمز و راز عشق دا نا بود

همچو مجنون  در  ره   لیلا  بود

 

 

 

 

 

 

هـر که  همچون من دلـش  شیدا بـود

ســر نهد  بــر  پای  ســودای  دلــش

هرکسی ازعشق شیرین کوه کن است

شبنـم عشــق  تا نشست   بـر دامنـی

گــوی عشــق  افتـد  بچــوگـان  کسی

هـرکه   خواهد   نام  عاشـق  بایـدش

راه عاشق ای حکیم آخر کجاست

 راه    عا شق  عاقبت صحرا  بود

                                                                                                         پنجم امرداد هفتاد و پنج