ســــفر دل

      ١٠٦                     

کــــشد مـــا را دما دم گـــریهء دل

شـــــد م ازبــــید لی    آزرد هء دل

همی سوزد بحا ل   سوخــــتهء دل

چراکه گشته وا خواست سفتهء دل

ولی امروزدریـــد ه  پــــــردهء دل 

کجا پرداخت نمایـــد  دیـــــــه ء دل

 

چورفته روزگــــــا رم  د رپـی دل 

چودلرا برد ه دلـــــدا ردر پی خود

زحا ل وروزمن دل  گشته بـیمــار

د لم درمحبس غم خـفته امـــــروز 

همی گـــــویم مـرا روزی دلی بود 

بپرسید زان نــــگا ر قاتـــــل   دل

 زما بگذ شت حکیم بردیگران گو

 بکوشند تا نگردند بــــــــردهء دل

نوزدهم آبان هفتاد و پنج