سـفـــر  شفا

                                                                                                         ٥٧

چرا غم باید ش خوردن که با خود او خدا دارد

 ولی فریاد  آ ن دارم   که منزل او  کجا دارد

 بد ل سوزی  و غمخواری  فراوان  آشنا دارد

 دل مضطر مدام هر  شب سخنها با  خدا دارد

 همیشه این دعا   دارم  که او را  بی بلا دارد

 که  اشک سرخ  چشما نم  شفا بر تو روا دارد

 که دل برحق ببند دا ئم   که او مشک شفا دارد

 که هر چشمی بما داری   رگی با جان ما دارد

 

 

 

 

 

 

سفرکرده  جوان من  هزاران دل  بردعا  دارد

 من از هجرش  بجز  افقا ن  ندارم  منزل  د یگر

 فراق  منظر حسنش  شکسته  با له  ها ی  من

چه پرسی ازمن ای ناصح چسان باشد شب وروزم

 به  سجده  در فرا ق  او به درگاه  خدای   خود

 مخور غم  نازنین  من دعا یت  تا سحر   با من

 سروشی گفت مرا در گوش بگو برنورچشما نت

ازآ ن  دلبستگی   دارد  دل ما   با رخ   ماهت 

حکیمی جز جمال تو کجا دارد دگرسـوئــی

 اگر داور روا دارد  بدل هر شب  دعا دارد

                                                                                                                                           دهم تیر ماه هفتا د و چهار