ســـکوی عشق

                                                                                                                  ١٠٢

میبرد  تا بی  نها یت    سوی عشق

می نشیند همچومن  در  کوی عشق

همچو مجنون میشود   الگوی عشق

رتبه ای با لا تـــــر  ازسکوی عشق

این نشا نیست زنده ازجا دوی عشق

یک نظردیدن خــــم   ابـــروی عشق

 

 

 

 

 

 

میکشد  ما را بسویت    بوی عشق

هرکه از عشق مهی تر دامن است

هر که لیلا ئـــی شـــود دیوانه وار

کی تـــوان پیدا نمود   اند ر جها ن 

بیستون را دیده ای فـرهاد چه کرد

ازهلال ماه چا رد ه   خوشتر است

خوش سرودی این غزل جان حکیم

 صد هزاراورنگ فدای مــوی عشق

ششم دیما ه هفتادو هفت