صیـد وصیـاد

قسمت اول

تــوکرد یـم درقـفـس  امـا ولم کـن

دعـا گـویت شـوم مـن تــا قـیا مت

چـوجـا ن من به بنـد تــو اسـیـــره

بجویم  بهـرطفـلا ن   آب و دانــه

رهـا یم کن ازاین  زنـدان وبند ت

که تا از جـور تـو   د یگـــرنـنا لم

کـه دادی آشـیا نـم را  تـوبـربـــا د

کـه با ید بهـرشـا ن  دونـه بِیــا رم

کـه بـی مـا دربـوند ونـا بسـا ما ن

نـدارند جـوجـه هـا یم  آب ودانـــه

کـه ازدوری من   آشفـته حــا لـنـد

چـه میکـردی مـرا؟ تـو میسـتودی؟

 

بیا صیا د تــورحمی بردلم کــن

رهـا کـــن این تنـم ازقیـد دامت

تـودانی کـرده اي  ظـلم کـبیـره

رهـا یم کـن برم من سوی لانه

بیا صیا د فـدای ایـن کـمـنـد ت

بیا صیا د بکـن رحـمـی بحـا لم

الهـی خیـرنبینـی مــرد صیــا د

من اندرآشیا ن چند جوجه دارم

ترحم کـن توبـراحــوا ل آنــا ن

نبـا شم من اگـر د ر آشـیــا نــه

بـدان طفـلا ن من بی پروبا لند

اگـردرجـای من حالا تـوبـودی

 

 مکن ظلم چونکه ظلم راعاقبت نیست

 کـه بــرکــار بـد تـو   عـا فیـت نیست

دوازدهم مهـرپنجاه وشش