شب یلدای فراق

                                                                                                                   ٩٥

جان من ازغم  هجرتو    بجان آمده  باز

مرغ وماهی   بشب تار   بزبان آمده باز 

چون بمهمانی  دل    درد  نهان آمده باز

تا که ازهجررخش جان به امان آمده باز 

خون دل میخورم  و فصل خزان  آمده باز

سینه ام از غم  هجران    بزیان آمده باز

 

 

 

 

 

 

 امشب  ازدرد  غمت   جان  بفقان آمـده باز

صبرو آرام  وقرار  رفته  زکف     ازغم تو

چشم درد مند مرا خواب خوشم رفت زدست

آخر ای  شب  تو بقصد  دل ما   تیشه  مزن

سوز شبهای مرا   درد  عزیزان     چه کند

جز رخ یا ردرآئینه   نبینم   شب و      روز

شبّ هجران حکیمی شده یلدای فراق

 شب یلدای مرا درد    گران آ مده باز

هجدهم بهمن هفتادوسه