شعـرپــُربـا ر

 غزل 223                  

سوخته ام درپای تو   این سینهءزارم ببین

گـــر وفا داری بیا   این چشم بِیــدارم ببین

باورنداری بی وفــا   این جسم بیمارم ببین

یک نظـراین سجده را   باچشم  اشکبارم ببین

چشم دل بگشا دمی این عشق پُربارم ببین

عـمرازدسـت رفته را ازچین رخسارم ببین 

 

ای نگـار نـازنـیـن  بـازآ  دمـی    حـا لـم بـبیـن

رفت زتن تاب وتــوان  دیده براهت مــا نـده ام

پنجره باز است صنم   چشمی براهت دوخته ام

روزوشب برسـجده ام   بهـردعــا بـــر جان تـو

گرهنوزداری بما یک زره عشق.  ای مه جبین

مــا بــــرا هـت مه لـقـا  نـقـد جــوانـی داده ایـم

 مـنتی بـرمــن گـذار یـکـدم ببـالین حکـیم

 دفـتر عشق من و؛ حـال دوصـد زارم ببین

شانزده مهر هشتاد و هشت