شوروشهناز

 

 

دلـرا  ز غـــم یـــاربـه دریـــا زده بــودم

 

افسـوس که قــــراربـردل من بـاز نیامد

 

ازدرد فـــراق بــردل من صـدنشان بود

 

جــام دگـــر خــــوردم ودمسـا ز نـیـامــد

 

فـریـاد کنـان دل ز فـراقـش نـگـران بود

 

لاکــن خـبــراز آن مـه طـنـــاز  نــیــامد

 

چون شمعی که بسوزد برافروخته بودم

 

مــرغ دل مــا پــرزد و شـهبــاز نـیــامد

 

بــا نـغــمـه سـازت تــو غـــم دل دواکن

 

 

 

دیشب لـبـی بــــر لـب مـیـــنــــا زده بـودم

 

مجـنـون صفــت ای ماه بـصـحـرازده بودم

 

سینه پُــر ازخــون دلم خـــون فـــشا ن بود

 

درد دلــم ازچـهـــره ی بـیــمار عـیـان بود

 

چشمم زغمش گریه کنان اشک فشان بود

 

درد غـم هـجــرش بـلای دل و جــان بــود

 

تـا صبـح سحــرچــشـم بــدر دوخـتـه بودم

 

پــروانـه جـان را بـــرهـش سـوخـته بودم

 

گــفـتــم حکـیـمـی بـیــــا سـاز و نــوا کــن

 

شـوری بـزن و عـقـده ی دل بــاز گـشـا کـن

 

درپـــرده ی شـور مــانــدم و شـهــنــاز نـیامد

نزدهم مرداد هفتاد

 

 

                                                          

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا