تقویم  زمان

30                   

کرا  فردای  دنیا  آشکار است 

مرا  سوز  دلم از انتظار است

 غم   درد  درونم   آشکار  است 

 مرا  آشفتگی از  هجر یار است 

 اگر آئی  خزانم چون  بهار است  

 که  تقویم زمان اندر شمار است

 

 

 

 

 

 

بیا  جانا  مکن  امروز   و  فردا

 بسوختم پای عشقت همچنان شمع

 اگر  بینی  دمی  رخسار    زردم

 چه پرسی از چه گشتم زار و بیمار

نبینم   گر ترا  عمرم  خزان است

 نگارا  لحضه ای  بر من بیاندیش

 نیاساید  حکیمی  بی تو   هرگز

 بعشق روی تو جان استوار است

                                                                                                                     چهارم اسفند ماه هفتاد و پنج