طـنـــززشـت

 

کرده ام قصد ولایت که هشت پای توآمد

تـا کــوه درخـتـی  کـز آنـجـای تــو آمــد

کشمش بخـزان رفت که دریـای تـوآمــد

کـز دم ســرد تــو . گــرمــای تـــو آمــد

بهرآن ماست که از لاوک زیبای تـوآمـد

زیـرا   که کـلاغـی  ز  فــردای  تــوآمــد

دیــدی که کچـل خـان زرد پای تــوآمــد

اشـتـرنـگــران شد که از نـای تـــوآمــد

کـزکـوه سـفـیـد  شـب یــلـدای تـــوآمــد

زیرا که کـلـنگ از قــد وبـالای تــوآمــد

مسـمـوم شـد از بادی که ازلای تـوآمــد

 

بستـه ام دل بعـشقی که ازبــوی تــــوآمد

سرموئی زخروسم نرفت سوی تومرغی

دیشب هـمـه خوابم شکـست پیش کتابـت

داغ دل مـورچـه چــنــان گـشـت پـدیـدار

بـی چـاره سـوپـورم بـــرفـت دربـرخـانه

بلبـل همه شـاشیـد بــرآن بخـت قـنــاری

با پاشنهء کفشت که زدی برسرطاووس

آن شـوفـربـدبخـت که خرید بوق زگاری

صدخاطـره دارم ازآن خــرس سـیـاهـی

قـارقـارنکـنـد  بـیـل  دگـربـرسر روبــاه

اشتــرکه کـشـیـد قـرعهء فال ازلب یابو

آنکـس که بـزد سنگ به آنجای فراری

دررفـت بغــآری که زهـرجـای تــوآمــد

 

 

 

 

 

 

 

                                                                    ا