تــــو ا ز گل بهتری

                                                                                                     ١٠٤

گل خجل گشت درمیان با غ گل

لا له خون گشته دلش ازداغ گل

گل برنج آمد زخـار ســــا ق گل

پره پره  گشته است  اوراق گل

کی بوصف آ ید ترا مصداق گل

شد برون ازکف همه عشاق گل

کی توا ن گفتن تـرا همطا ق گل

 

 

 

 

 

 

تا نشستی  بر لب ایوان  چــــو گل

چون زگل  نا زکترو خوش بوتری

تا که  روی تو  زگل  زیبا  تراست

عمرگل  کـــی بــــود  همپــای تــو

گل  کجا باشد  ترا همتـــــا ئی ا ش

تا گل روی تــــو بشکفت درجهان

گل گل است اما تــو چیز  دیگـــری

 گفت حکیمی این غزل دروصف تو

 تا تو هستی کی شوم مشتـــــاق گـل

سوم خرداد هفتاد و شش