تــــرا یا رنمی بینم

                                                                                                                                                                                  ١٢٤

بـــروز  تنگ  تــرا  کنا ر نمی بینم 

بـــروز موعــد   بـد یدا ر  نمی بینم

پس سبب چیست  که دلدا رنمی بینم 

اما تــرا   طبیب   بــــیما ر نمی بینم 

افسوس که چراغ شب تا ر نمی بینم

بــــروکه تــــرا  وفـــــا دار  نمی بینم

 

بــروبـــرو که تـــر ا یا ر   نمی بینم

هزا روعده نمودی  که مرا یارشوی

گفتی که دلـت پیش  دلم رفــت گــرو

گفتی که مرا همد م و غمخـوارشوی

بود م بخیا لی که  روشن کــنی دلــم

هزار وعده تــــو  یکی  وفــــا نشــد

 بروز حشرجرم تو گرا ن خوا هد بود

لیک به نزد  حکیم   خــوار نمی بینم

سوم آبا ن هفتا د و سه