ولش کن

 

یا انکه نشد بهرتـوغـمخـوار. ولش کن

 یا آنکـه ترا کــرده گـرفـتـا ر. ولش کن

نا مد به بـرت آن بت عـیـا ر. ولش کن

 گریـا رنشد یـا رفــدا کــــا ر . ولش کن

 بـر مـا چکند گردش پرگا ر . ولش کن

 گرنیست ترا ثـروت بسیا ر . ولش کن

هـر آن که ترا میدهد آزا ر . ولش کن

 

گررفت ونیا مد به بــرت یا ر. ولش کن

 آندوست ورفیقی که کـرد تـرک رفا قـت

 گرعـا شق یا ری شدی وعـبـد  عبید ش

 گـیـرم که شدی عاشق  دلخستهء  یـاری

 این عمرکه امروزگذشت وندانیم که فردا

 خوش کن دل خود را بهرچیـزکه دا ری

 عمـررا مکن خرج غم وغُصـه وشیون

 

باز آ به کنـار حکــیـم وبخـوان شـعـروتــــرا نــه

 هرکس که نگفـت با توسخن از سرپندار. ولش کن

 

چهاردهم دیماه هشتاد وشش

 

امـیـرحکیـمی