یا دی از گــذ شـتـه

                                                                                                                          ٩١

عشق آن شیرین  دهن در سینه بیدار است هنوز

ذره ذره   جان و دل  مشتا ق   دیدار است هنوز

چونکه اند ر   سینه اسرا ر   بسیا ر است هنوز

پنجهء   غماز من  بر پـــرده ِِي   تا ر است هنوز

تلخ وشیرین خاطراتش   دُر شهــوار اسـت هنوز

گرچه موی گشته سپید  دل طا لب یاراست هنوز

کین د ل حسرت کشم شیـدا و بـیــمـار است هنوز

 

 

 

 

 

 

چشم من هر روز و شب دنبال دلدار است هنوز

 دست تقدیرم  بزد بر سینه  مـضــراب فــرا ق

هرچه گویم ا زفرا قش  بیگمان   کــم گـفته ام

مانده از بهر دلم  یک یا د گـــا ر ا زعشق ا و

مــژده ای دارم برایش  ا ی صبا بـــرگـو بیا ر

نوبها را ن جوا نی  رفت و  پا ئیــزم   رسید

من سخن سربسته گویم  مست وعاقل بشنود

 گرچه بردم رنج  بسیاری   براه عشق او

 حاصل رنج حکیمی نظم اشعاراست هنوز

                                                                                                                                     هجدهم دیماه شست ونه